Waarom moeten we dingen leren die we gewoon op internet kunnen vinden? Wat is er mis met de manier waarop we kinderen leren omgaan met de nieuwe technologie? Allemaal onderwijsvragen voor Dr. Theo Compernolle.


www.brainchains.info


24-08-2015 -  by Kevin Van der Straeten

Comments

Meld je hier aan om te reageren 





Transcript

Waarom moeten we dingen leren die we gewoon op internet kunnen vinden? Wat is er mis met de manier waarop we kinderen leren omgaan met de nieuwe technologie? Allemaal onderwijsvragen voor Dr. Theo Compernolle.

 

Dr. Compernolle, welkom terug in onze studio.  

 

Hallo, hier ben ik weer.  

 

Vandaag is het onderwerp: eigenlijk onderwijs en vooral hoe kinderen omgaan met technologie. Hoe we dat tegenwoordig aanpakken; is dat niet goed?  

 

Voorlopig gaat het nog wel, maar ik vrees dat het de verkeerde richting in zal kunnen gaan. Dat is het eerste. En het tweede is dat ouders en leerkrachten daar een hele mooie rol in zouden kunnen spelen om kinderen te leren om met die technologie om te gaan, maar eerst moeten ze het zelf beter doen.  

 

Maar als je zegt van: ik vrees dat het een beetje de verkeerde richting in zal gaan, welke richting is dat dan?  

Eigenlijk is dat de grootste desillusie geweest van dat onderzoek dat ik de afgelopen 5 jaar gedaan heb. Over het gebruik van technologie door volwassenen. En in het begin dat ik aan dat onderzoek begon, dacht ik: "ja, maar dat is vooral een probleem voor mensen zoals ik; de oude knarren".  

 

 

Die er niet mee opgegroeid zijn?  

 

Maar nu is er een generatie op komst: de geboren digitalen, die van de wieg altijd verbonden zijn aan het multi-tasken, dus die zullen dat kunnen.  

 

Ja, die hebben in de wieg al een Facebook-pagina.  

 

Absoluut. Maar dat is eigenlijk naïef van me. Ik had het kunnen weten, maar goed. Op dat moment was het gewoon naïef van me. Maar ik ben toen in het onderzoek daarover gedoken en dat was een totale, totale, totale desillusie. Alles wat er onderzocht is: hoe kinderen hoe jonger en hoe vroeger ze met die technologie bezig zijn, hoe slechter ze functioneren. Op school, de kwaliteit van het huiswerk, sociale interacties, enzovoorts. Het is redelijk erg.  

 

Omdat we ze gewoon veel te vroeg met die dingen in...?  

 

Ja, maar wat we vergeten... En dat is ook de val. We hebben het daar de vorige keer over gehad. Waar de volwassenen intrappen: die kinderen worden dan eigenlijk alleen maar gestuurd door de technologie en de software Om als consumenten aan dat schermpje vast te blijven hangen. Dat is eigenlijk de hele bedoeling van de industrie. Ja? Vasthangen aan dat... En interessante, maar volslagen irrelevante (maakt slurpgeluiden). Altijd maar bezig, bezig, bezig blijven. Dus dat schermpje voor eyeballs. Maar dus op school kun je die technologie ook gebruiken op een goede manier. Zoeken, bijvoorbeeld. Er zijn hele mooie dingen, maar die kinderen moeten leren los te koppelen. En we zitten dus nu ook al met kinderen van 12, 13 jaar die... Een uur zonder een telefoontje, dat gaat niet meer.  

 

Ja, want die zitten allemaal te messagen met vriendjes en...  

 

150 boodschapjes per dag. En er is niets mis met de technologie. Ik kan dat niet genoeg herhalen. Ik zie daar grote opportuniteiten in, maar die kinderen moeten net zoals de volwassenen op de juiste manier met de technologie leren omgaan. Dat moeten we ze leren. En één van de belangrijkste dingen die we ze kunnen leren is dat ze moeten leren loskoppelen, om na te denken. En het tweede is, dat we niet kunnen multi-tasken. Dat is eigenlijk het thema van mijn boek. Dus dat je geen twee dingen tegelijk kan doen. Dat je niet met dat Facebook bezig kunt zijn en tegelijkertijd met je huiswerk. Dat kan niet. Maar het probleem is niet wat die kinderen doen met die technologie, maar het is vooral een kwestie wat ze niet meer doen doordat ze zo aan die technologie verslaafd raken.  

 

Heeft dat ook te maken met het feit dat heel veel mensen tegenwoordig wel kunnen opzoeken wat het antwoord is op problemen? Als je het zo vraagt dat ze het ook al niet meer weten?  

 

 

Ja, maar dat is ook een misverstand in de... Er zijn scholen die zelfs zeggen: "het heeft geen zin om kinderen zaken te leren die ze op het internet kunnen vinden". Maar dat is pure waanzin. Of nee, het is geen waanzin, het is denk ik onwetendheid. Want om goed te kunnen zoeken op het internet, moet je al iets weten. Als de antwoorden dan binnenkomen, moet je ook al iets weten om die antwoorden en de bron van die antwoorden te kunnen plaatsen. Ik heb het experiment gedaan met een simpele vraag: "zijn vaccinaties gevaarlijk?" Die vraag heb ik op het internet gesteld. Wat er daar voor antwoorden op komen, dat zijn bladzijdes en bladzijdes volslagen onzin! En dan zeg je: "ja maar, hoe kan dat?" Ik had de vraag in het Engels gezet. Er zit een vastgoedmagnaat, er zit een oud pornosterretje, een ex-pornosterretje bij, enzovoorts. En dan snap je het ineens dat die mensen worden geciteerd. Een wetenschapper die daar een half leven onderzoek over gedaan heeft, die daar iets over vertelt in een krant of een wetenschappelijk tijdschrift, die wordt niet geciteerd. Maar als dat pornosterretje, die tegen vaccinaties is, daar iets tegen is, dat dat gevaarlijk is, maar iedereen: ze wordt getweet, geretweet... En je vindt dus dat pornosterretje, die van niks weet, krijgt veel meer aandacht op het internet dan mensen die er iets van weten.  

 

Ja, en als je dan niet het onderscheid kan maken dan ga je dat als waarheid zien.  

 

Ah ja, tuurlijk. En dat is voor ons allemaal: we vergeten ook de bron. Toen ik vroeg: "wat zijn de voordelen en nadelen van vaccinaties?" Was het heel interessant door gewoon de vraag een beetje anders te stellen, waren op die eerste pagina ongeveer een kwart van de antwoorden goede antwoorden. Van mensen die er verstand van hadden. Door gewoon de juiste vraag te stellen.  

 

Maar als we dat dan terugvertalen: we zijn begonnen in het onderwijs en de ouders. Hoe kunnen zij het dan wel aanpakken?  

 

Een deel is zoals met de televisie vroeger. Dat ouders ook hun kinderen toelieten om 4 uur per dag te liggen zappen voor de televisie. Verstandige ouders lieten dat niet toe. Dus één van de belangrijkste dingen die we onze kinderen kunnen leren, is dat ze niet afhankelijk worden van de technologie. Ze moeten de baas zijn van hun technologie. Nu is het zo, en dat is de bedoeling van de markt, dat ze afhankelijk worden van de technologie. Nee, ze moeten de baas zijn van hun technologie. Ze moeten technologie leren leiden. In die zin dat: ik gebruik die technologie als ik hem nodig heb. Maar zodra dat ding zoemt laat ik me niet afleiden. Als ik met echte vrienden bezig ben, dan laat ik me niet afleiden. Als ik thuis aan tafel zit, dan laat ik me niet afleiden. Dus we moeten onze kinderen dat leren. Maar heel veel volwassenen moeten het dus eerst zelf gaan doen. Want veel volwassenen zitten ook in die val. Dus die zijn als consumenten verslaafd geraakt aan de technologie.  

 

Oké, maar dat lijkt me een hele mooie uitdaging voor onze onderwijskoepels dan.  

 

Ja, maar die mensen zijn daar serieus mee bezig. Ik ben daar dus echt heel positief door verrast. Hoe die koepels zowel in Nederland, in België en nu langs onze contacten ook in de Verenigde Staten er serieus mee bezig zijn, maar daar staat natuurlijk een miljardenindustrie tegenover, en hoe jonger ze die toestelletjes verkopen, hoe jonger die kinderen verslaafd raken aan die toestelletjes, hoe beter voor de industrie. En dan heb je de stem van de onderwijskoepels... Die hebben niet de miljarden om even leuk te klinken.  

 

Nee helaas. Dr Compernolle, dank je wel voor je komst naar de studio.  

 

Graag gedaan.  

 

En u beste kijker: bedankt voor het kijken en alweer tot volgende week!

Nieuwsbrief


Ontdek de nieuwsbrief