Iedereen is wel ergens bang voor. Of het nu stress voor een examen, hoogtevrees of bijvoorbeeld angst om te spreken voor een groep is. Vanessa Verheyden vertelt hoe je angsten kan aanpakken en overwinnen.


14-12-2015 -  by Kevin Van der Straeten

Comments

Meld je hier aan om te reageren 





Transcript

Iedereen is wel ergens bang voor. Of het nu stress voor een examen, hoogtevrees of bijvoorbeeld angst om te spreken voor een groep is. Vanessa Verheyden vertelt hoe je angsten kan aanpakken en overwinnen.

 

Dag Vanessa, welkom in de studio.  

 

Dag Kevin.  

 

Vandaag gaan we het hebben over angsten, maar misschien om te beginnen: wat is een angst precies?  

 

Een angst is iets wat gecreëerd wordt in je hoofd. En om een goed voorbeeld daarvan te geven: als je bijvoorbeeld twee mensen hebt die in dezelfde ruimte zijn, en één heeft bijvoorbeeld angst voor spinnen en er loopt een spin rond, dan gaat er één beginnen roepen en gillen en op de zetel gaan staan, want die denkt: "oh, die spin gaat mij bijna opeten". En die ander gaat zeggen: "oh, wat een lief diertje. Ik ga dat pakken en buiten zetten". Terwijl dat de ander gaat zeggen: "waar is de mepper?" Of: "ik durf er niet eens aan te komen". Dus uiteindelijk is een angst geen realiteit. Het is iets dat in je hoofd gecreëerd wordt. En meestal is die angst dan meestal ook nog groter dan wat het effectief is. Dus op zich denk ik dat je ook een onderscheid moet maken tussen twee soorten angsten. Je hebt de angst die iedereen kent, zoals bijvoorbeeld angst voor spinnen, claustrofobie, angst om in een lift te gaan, vliegangst...  

 

Hoogtevrees.  

 

Exact, dat zijn zo de traditionele angsten. Dat is de ene vorm. Een andere vorm, kan je zeggen, is bijvoorbeeld angst dat het economisch stelsel in elkaar valt. Dat is meer een algemene angst. Bijvoorbeeld angst dat er een oorlog gaat uitbreken. Laat ons zeggen: angst dat je kind aan de drugs verslaafd gaat raken. Dat is meer een algemene angst. En er zijn verschillende manieren om te werken natuurlijk met die angsten. Maar je moet gewoon weten dat een angst geen realiteit is. Iets dat zich gaat afspelen in je hoofd en waar je dan mee gaat moeten leren werken.  

 

Maar hoe pak je dat aan, de twee types?  

 

Iemand die bijvoorbeeld een angst heeft... Ik zeg maar een angst voor spinnen of een angst om in een lift te gaan, daar zijn bepaalde technieken die je kan gaan gebruiken, zoals bijvoorbeeld ademhalingstechnieken zijn daar één van, want: als jij paniekerig wordt, het eerste wat je gaat doen is: (inhaleert scherp) "ik heb schrik". En wat ga je doen? Je gaat ademhalen vanuit het bovenste gedeelte. In plaats van adem te halen vanuit je buik en echt rustig in en uit ademen. Daarom is het goed om eigenlijk op voorhand ook ademhalingsoefeningen te doen, zodat op het moment dat je echt nerveus bent, je denkt van: "okee, ik ga eventjes diep in- en uitademen". Want dat is belangrijk, je ademhaling. Want je geest is in alle richtingen aan het gaan. Want je hebt angst. Je denkt: "oh, wat gaat er gebeuren? Er gaat dit of dat gebeuren". Of als je in een vliegtuig gaat, dat vliegtuig gaat dan vallen. Duizend-en-één gedachten die door je hoofd gaan, maar door je ademhaling, want je ademhaling is verbonden met je geest, ga je al door gewoon je ogen te sluiten en diep in en uit te ademen, ga je al voor een stuk rustiger worden. Dat is één mogelijkheid. Wat je ook kan doen, een klassieke manier, is bijvoorbeeld voor een stuk... Als je rustig bent, je angst visualiseren, en zeggen van: "oké, ik zie mijzelf op een rustige manier in de lift stappen, met een aantal mensen rondom mij. En ik zie me nog eigenlijk lachen, een babbeltje doen met iemand, misschien nog een mopje tappen, en de lift ingaan". Hoe meer je dat gaat visualiseren, hoe meer je er klaar voor gaat zijn om die angst dan te confronteren, en te zeggen van: "ik ga ervoor, ik ga in de lift en ik ga dat doen".  

 

Maar dat is eigenlijk dan een soort meditatieoefening, met een visualisatie.  

 

Eigenlijk wel. Eigenlijk ga je jezelf voor een stuk rustig maken, in de eerste plaats, en dan ga je zeggen van: "ik ga dat zo positief visualiseren dat ik de stap ga zetten". Eigenlijk maak je van je angst een vriend. Je maakt er voor een stuk je vriend van, waarvan je gaat zeggen: "je gaat me niet hebben. Ik ga me niet door je klein laten krijgen. Ik ga de positieve kanten zien van met de lift gaan, want anders moet ik het met de trap doen, gedurende misschien 10 minuten of hoe lang ik ergens boven ben. Ik heb nog nooit een prachtig uitzicht gezien over een stad". Dat je eigenlijk zegt van: "ik ga dat doen". En meestal als je het doet, als je je angst confronteert en zegt: "ik ga ervoor", Achteraf, 9 kansen op de 10 ga je zeggen van: "was het dat maar". Je angst is vaak veel groter dan wat het echt is. En door ermee te werken en uiteindelijk, als je er klaar voor bent, het te doen, ga je zeggen van: dit is eigenlijk toch niet zo erg als dat ik dacht dat het was.  

 

Dus het is een stukje vertrouwen dan?  

 

Het is een stuk vertrouwen hebben, maar aan dat vertrouwen moet je werken. Je kan niet zeggen: "dat vertrouwen gaat van vandaag op morgen komen", want die angst voor jou is er. Die is reëel voor jou, hè? Het is wel geen realiteit, want mensen die in dezelfde ruimte zitten; de ene vindt...  

 

Maar je hebt er wel mee om te gaan.  

 

Ja, dat is ook zo. Dat is ook belangrijk, de manier waarop je ermee omgaat. En er zijn verschillende technieken waardoor je dat kunt doen. Natuurlijk, als je spreekt over een angst zoals bijvoorbeeld een oorlog die zou uitbreken, of over een economisch stelsel dat in elkaar valt, dan spreken we over een andere vorm van angst. En het is moeilijk om daar iets praktisch voor te doen. Het enige wat je kan doen, is zeggen... In plaats van... Want we zetten de TV aan; het eerste dat we zien is angst en negativiteit. En eigenlijk voed je jezelf voortdurend met die angst en negativiteit. Dus in plaats van je daarop te focussen, focus je op positieve dingen.  

 

Dus geen nieuws meer kijken?  

 

Dat zeg ik ook niet. Je moet weten wat er in de wereld gebeurt, maar doe het niet de hele tijd van 's morgensvroeg tot ’s avonds laat. En probeer gewoon de headlines te zien, en dat is het. Ik heb een hele tijd in mijn leven het nieuws echt geblockt uit mijn leven, omdat ik vond dat daar zoveel negativiteit was, en dan dacht ik: "dat heeft geen nut, want wat helpt dat je nou vooruit? In jouw dagelijks leven van vandaag. Hier en nu, het werk dat je doet, dat ik nu doe. Wat helpt dat ons vooruit?" Niks, het nieuws helpt ons niks vooruit. Het is pas als het van toepassing is. Ik zeg maar: als er een belasting wordt ingevoerd, en je gaat meer moeten betalen; ja, dan ga je dat voelen in de portemonnee. Dan is het belangrijk. Maar anders; wat gaat het je voor meerwaarde geven dat er een oorlog is in Syrië, of die dingen. Dus uiteindelijk is het belangrijk denk ik om voor een stuk een aantal info die je krijgt te filteren, en te zeggen: "wat is belangrijk voor mij? Daar kijk ik naar, en wat niet belangrijk is, dat laat ik zitten". Dat is bijvoorbeeld al één ding.  

 

Zodat je het niet teveel voedt, die gedachte?  

 

Exact, en aan de andere kant kan je ook zeggen: "kijk, ik ga mij focussen op de positieve dingen, want ik kan de oorlog niet veranderen en ik kan het economische systeem niet veranderen. Het enige wat ik kan doen is mezelf veranderen en de manier waarop ik ernaar kijk en waarop ik mijn leven leid hier in deze situatie". En dan komt het erop neer om te zeggen: "wat wil ik doen in mijn leven? Wat zou ik graag willen creëren? Wat zijn mijn dromen? Wat zijn mijn talenten?" En dan zeggen: "oké, ik doe daar iets mee". En om nu maar een voorbeeld te geven: Ik heb een tijdje gewerkt met jongeren of studenten, en die waren 17-18 jaar, klaar om het eindexamen te doen. En dat was voor hen een heel belangrijk moment.  

 

Maar ook stress.  

 

Ook stress, en dus hebben we een soort van 'first-aid against stress' gemaakt. Dus eerste hulp tegen angsten en vooral tegen faalangst en examenstress. Ik heb hen ook laten proeven van een aantal dingen En onder andere was daarbij een fysische yogaklas, daar was meditatie bij, ademhalingstechnieken... Er waren er zelfs bij, die... We hadden dan een aantal ademhalingstechnieken uitgeprobeerd, en die die uitgeprobeerd hebben tijdens het mondeling examen Engels, en ze zeiden: "we voelden ons ongelofelijk rustig en het is eigenlijk supergoed gegaan".  

 

Ze stonden dan wel open voor die dingen?  

 

Ja, in zekere zin had ik tegen hen gezegd: "de eerste les is verplicht, dan komen jullie allemaal naar de les". Nadien kom je alleen als je geïnteresseerd bent. Want uiteindelijk als je gaat werken met een groep mensen die zegt: "hmm, ik ben niet helemaal geïnteresseerd", ja, dan heb je daar ook niets aan. Dus de eerste les hebben we het eigenlijk gehad over hoe je angsten te overwinnen, en ik heb daar eigenlijk een heel gesprek rond gedaan, ook over mijn persoonlijke studententijd, waar ik een aantal ervaringen heb gehad. Ik heb zo van die kampvuurverhalen, waar ik naar het examen ging en dan uiteindelijk van alles is misgelopen. De prof gemist en dat ik op zondagochtend bij hem op kantoor moest verschijnen om het mondeling examen te doen. En die dingen... Dat je eigenlijk zegt: "ik overwin mijn angsten", en door hen persoonlijke voorbeelden te geven waar ze zichzelf in konden terugvinden... En toen hebben ze gezegd: "ahh, daar zit misschien iets in". En ze zijn dus elke week naar de les blijven komen. Ik had één en die wilde studeren voor dokter en die had gezegd: "ik wil liever in de bibliotheek zitten". En na de derde les heeft ze gevraagd aan de leerkracht: "mag ik nog komen?" Die had gezegd: "ja, natuurlijk mag jij komen". En ik moet zeggen: dat is eigenlijk mijn grootste fan geworden. En ik dacht: dat is super want uiteindelijk kan zo iemand ook andere mensen helpen, want het is niet alleen fysisch... Natuurlijk gaat die mensen fysisch kunnen helpen. Maar iemand komt binnen met een angst, een onzekerheid; wat is er mis met mijn lichaam? En als je dan iemand hebt die je voor een stuk kan geruststellen en die zelf die rust uitstraalt, door de oefeningen die ze zelf doet in haar dagelijkse leven. Daar draait het allemaal om. En dat vind ik zo super eraan. Maar het was niet alleen dat, want we hebben dus eigenlijk gewerkt aan die primaire angst, van: hoe door de examenstress te komen. Door ademhaling, door visualisatie en die dingen. En dan daarnaast was er ook iets, want er is een angst van: "wat ga je doen in de toekomst?" Want hoeveel mensen kiezen niet voor geld? Als jij een keuze maakt of een studiekeuze maakt is die vaak economisch gelinkt, Want: daar ga ik werk in vinden.  

 

Daar is zekerheid. Dat verdient goed.  

 

Ja, en eigenlijk is dat spijtig want zo dood je de creativiteit van mensen en de talenten. En je moet niet op je angst een beslissing nemen, want uiteindelijk gaat dat dan toch de verkeerde beslissing zijn. Uiteindelijk... Ik heb advocatuur gedaan en ik dacht: "ja, dat is het". En uiteindelijk was het dat niet en ben ik helemaal ergens anders terecht gekomen en ben ik hier nu vandaag. En dus vandaar... Maar het is nooit fout, want soms is het de weg ernaartoe die ook belangrijk is. Dus zelfs foute keuzes bestaan er niet. Maar als je in het begin kan zeggen van: "oké, wat is mijn talent? Wat zou ik graag doen?" en niet kijken naar: oké daar is werkgelegenheid in, misschien is de weg dan helemaal iets anders. Dus vandaar denk ik dat het belangrijk is om geen keuzes te maken in je leven vanuit angst, maar vanuit vertrouwen, en vanuit een plaats waar je je goed voelt en waar een soort van liefde is, waar geborgenheid is, waar je kunt zeggen: "oké, hier maak ik een keuze en dat gaat veel beter zijn dan vanuit angst en onzekerheid, wat veel moeilijker gaat dan".  

 

Dat is een hele mooie om mee af te sluiten, Vanessa. Dankjewel voor je komst naar de studio.  

 

Hartelijk dank.  

 

En u, beste kijker: bedankt voor het kijken, en alweer tot volgende week!

Nieuwsbrief


Ontdek de nieuwsbrief