Het is altijd NU - leven na een coma



Vind je deze video leuk? Klik hiernaast. Dank je ;-)
Sponsored by

Het is altijd nu, is het inspirerende verhaal van een jongeman die na een val van een balkon in Spanje in een coma belandt en nadien zijn hele leven vanaf nul moet opbouwen, opnieuw moet leren lopen en opnieuw op zoek moet naar wie hij is. Die jongeman is Jeroen Walravens en is Kevin's studiogast.


www.altijdnu.be


14-11-2016 -  by Kevin Van der Straeten

Comments

Meld je hier aan om te reageren 





Transcript

Het is altijd nu, is het inspirerende verhaal van een jongeman die na een val van een balkon in Spanje in een coma belandt en nadien zijn hele leven vanaf nul moet opbouwen, opnieuw moet leren lopen en opnieuw op zoek moet naar wie hij is. Die jongeman is Jeroen Walravens en is vandaag mijn studiogast.

 

Dag Jeroen, welkom in de studio.

 

Dank u.

 

Je hebt een ongelooflijk verhaal meegemaakt, maar misschien moet je beginnen bij het begin, in 2007, moet ik even spieken. Wat is er precies gebeurd?

 

Wel in september begon het vermoeden te groeien dat ik in een ziekenhuiskamer lag. En bleek inderdaad, ik lag in een ziekenhuis. Ik wist niet waarom. En dan werd mij verteld dat ik een maand in coma had gelegen. Ik dacht, OK, dat klinkt heel dramatisch. Effe wachten, mijn eten wordt gebracht, ik kan tv kijken, vrienden en familie komen wel langs.

 

Alles is in orde?

 

Voilà, binnenkort ben ik terug thuis. Maar dat bleek niet waar te zijn. Er was meer aan de hand. Ik kon niet gaan, ik kon niet staan, ik kon zelfs niet blijven rechtzitten, ik kom amper spreken.

 

Hoe oud was je toen?

 

21 jaar.

 

21 jaar? En je had een ongeluk gehad, of?

 

Ja, ik was wel een risiconemer in die tijd en ik was ook een muurklimmer. En op vakantie had ik het lumineuze idee gekregen om langs de balkons naar het open keukenraam te klimmen in plaats van de voordeur te gebruiken en dat is niet helemaal goed afgelopen.
 

Je bent naar beneden gevallen.

 

Ja.

 

En dan in coma terechtgekomen. Het ziekenhuis in. Maar dan verandert je wereld toch volledig? Van iemand die …

 

Dramatisch.

 

Je zegt zelf, risico’s neemt, ik neem aan dat feesten enzoverder er ook allemaal bij hoort.

 

Absoluut.

 

En dat je dan wakker wordt in het ziekenhuis en mensen komen zeggen, je hebt een maand in coma gelegen.

 

Absoluut, absoluut. En in het begin, we gaan op zoek naar stabiliteit, naar zekerheid, naar wat we weten over onszelf, over hoe ons leven is. Dus in het begin is dat direct, ik ben Jeroen, dus ik ga Jeroen zijn, ik ga die rollen terug opnemen.

 

Terug naar het oude leven?

 

Ja, maar dat lukt allemaal niet. Feesten, muurklimmen, ik kon niet eens rechtstaan. Ik kon geen halve dag wakker blijven, dus wat ging ik? Ja, een feestje en dan zat ik daar rond te kijken en onwennig te zijn.

 

Maar je hebt het wel geprobeerd?

 

Ik heb het geprobeerd en dat werd teleurstelling, na teleurstelling, na teleurstelling. Maar dan in het midden van die heel zware periode kwam er iets naar boven. Want het lukte me niet om mezelf te zijn. En als het mij niet lukt om ik te zijn, ja, wie ben ik dan?

 

Ja.

 

En vooral, wie is die ik, die ik al heel mijn leven zit te zijn, waarvan ik overtuigd ben dat ik het ben. Blijkbaar is dat niet zo, want het lukt niet. En dan ontdekte ik daar een keuze in. In de meest fundamentele zaken. Over hoe ik mezelf zag. Over hoe ik deed, over roken en drinken zijn zo wat de voor de hand liggende dingen. Daarvan werd dat mijn manier van communiceren met anderen, hoe ik omging met mijn lichaam, met mijn gezondheid. Hoe ik omging met de kansen die voor mij lagen, of de moeilijkheden? Hoe ik omging met andere mensen. Hoe ik omging met dit leven, deze kans, deze ene kans…

 

Maar je zegt dus dat eigenlijk alles keuzes zijn?

 

Niet altijd bewuste keuzes. En daar ligt het probleem.

 

OK.

 

Mensen reageren op hun omgeving. Op hun geneigdheden en rollen zo in een leven, in vaste patronen, gedragspatronen en in rollen waarmee ze zich gaan identificeren. En dan is dat hoe het leven is. Hoe ik ben. Hoe de wereld is, hoe de mensen zijn en hoe vrouwen zijn, mannen zijn. Vlamingen zijn, Walen zijn, enzovoort. En dan zitten we daarin in vast. En zo bouwen we het muurtje rond ons leven. En sluiten we ons eigenlijk op en ontzeggen we onszelf enorm veel mogelijkheden.

 

Nu, je hebt een volledig nieuw leven opgebouwd ondertussen? Hoe heb je dat gedaan? Want ik kan me voorstellen dat dat niet zonder slag of stoot is gegaan?

 

Wel het eerste wat mij te binnen schiet is met vallen en opstaan en dat is heel letterlijk te nemen. In het begin was het het voor de hand liggende. Ik wou fysiek herstellen, terug stappen. Alles terug zelf kunnen. Veel dingen lukten niet. School gaan, dat lukte me niet meer. En ergens in dat traject wanneer het mij duidelijk werd dat ik een unieke kans had gekregen dat dit een vermomde zegen was, een blessing in disguise, toen veranderde mijn hele beleven van die situatie.

 

Je ziet het ook echt zo? Dat dit een kans voor jou is?

 

Ja, ik weet dat nog. Op een avond ben ik aan de telefoon met mijn vader en wij waren aan het spreken. Want ik ging bijna ambulant komen, dus over huis gaan, en daarna kwam mijn ontslag. En we zijn aan het spreken, en wat nu met de toekomst? Wat ga je doen? Ga je terug studeren? Dat wordt niet zo gemakkelijk. Of ga je terug werken? Dat wordt ook niet zo gemakkelijk. Dus we zijn al die opties aan het overlopen en opeens schiet het mij te binnen en ik zeg, hey papa, dit is een blessing in disguise. Want ik heb veel gezegd wanneer ik mindere situaties meemaakte, of slechte keuzes heb gemaakt, of in de problemen zat. Heb ik wel meer gedacht, kon ik maar opnieuw beginnen. Wel, nu, moest ik wel. Ik had geen andere keuze.

 

Je moest wel opnieuw beginnen, ja.

 

Hélemaal opnieuw beginnen. En ja, met dat ik verander, dat ik die mentale shift maakte, zag ik in dat dit écht een unieke kans was. Er is geen enkel scenario dat u dwingt om zo fundamenteel alles, alles opnieuw op te bouwen, te herzien. En als je dat bewust gaat doen, dat is gewoon onmogelijk, zou je kunnen zeggen.

 

Ja. Je hebt er ondertussen een boek over geschreven. Het is altijd nu. Je geeft ook coaching aan mensen die een verandering in hun leven willen teweegbrengen. Als we even naar dat boek kijken, wat zijn daar dan de belangrijkste lessen die je daar in meegeeft.

 

Ik denk het uitgangspunt of een goed vertrekpunt misschien is, we hebben geen idee. We hebben geen idee van wat er mogelijk is voor ons. Jij niet, ik niet en dat is ok. De toekomst is een onbekende en onze eigen vermogens zullen we nooit volledig kunnen testen. Volledig leren kennen. Daarvoor is het leven te kort en zijn wij te beperkt. Maar we geven onszelf het voordeel van de twijfel niet. We zeggen liever, ik ben niet goed in wiskunde of ik kan niet goed zingen, of ik kan niet goed dansen. Of ik word zenuwachtig bij knappe vrouwen. We hebben zo allemaal een hele reeks van hoe we zijn, wat we kunnen, wat we niet kunnen. Een daarmee beperken we ons.  Als dit alle mogelijkheden zijn, doen we elke keer, ah dit niet, en dat ook niet, tot ons leven maar een klein eilandje wordt.

 

Maar is dat niet nodig om het beheersbaar te houden?

 

We moeten keuzes maken. Maar er is een verschil tussen keuzes maken, een route kiezen en dingen uitsluiten. Als we doelen stellen, houden we die altijd binnen een grens, binnen het mogelijke, wat we mogelijk achten.

 

Ja, realistische doelen stellen.

 

Ja, voilà, we gaan bijvoorbeeld niet zeggen, ik wil binnen 3 jaar kunnen vliegen, zelf, want ik denk niet dat dat mogelijk is.

 

Maar zo beperken we ons natuurlijk ook.

 

We vergeten dat die grens van het mogelijke, dat we die ooit zelf hebben vastgelegd. En dikwijls is die heel redelijk en zinvol, maar niet altijd. En dat verliezen we uit het oog. Omdat we er niet stil bij staan, omdat we bezig zijn en bezig zijn en bezig zijn.

 

Iemand die in zijn leven ook een drastische nieuwe richting in wil slaan. Hoe pakt die dat volgens jou best aan?

 

Ik denk dat alles begint bij een bewust worden van, waar sta ik nu? Hoe ziet mijn leven eruit? Wie ben ik? Wie heb ik, ben ik geweest om dit leven te bekomen en wat wil ik voor mezelf? Dus een analyse van de status quo, denk ik dat nodig is. Dat is ook wat ik heb meegemaakt. Ik kwam in dat revalidatiecentrum terecht. In een rolstoel, in Gent. Al mijn vrienden en familie zaten ver weg in Antwerpen. Ik had geen rijbewijs meer, ik kon niks meer. Ik was gebonden aan die rolstoel en ik moest veel wachten. Dus dan begin ik te denken. Misschien niet iedereen, maar dan begin ik te denken. En dan begon ik na te denken van, hoe ben ik hier terecht gekomen? Welke keuzes heb ik mijn leven gemaakt om dit scenario, deze uitkomst te krijgen.

 

En welke had ik anders kunnen nemen misschien?

 

Ja, en ik keek terug over mijn verleden en ik zag van dat ik wel meerdere in mijn jeugd, stommiteiten, zou je kunnen zeggen, of misschien niet optimale beslissingen nam en problemen kreeg en die werden altijd een beetje ernstiger en ernstiger en ernstiger. En nu zat ik hier.  En in het midden van die niet zo vrolijke gedachte, zag ik van, hey maar kijk, dat zijn de verhalen over mij. Dat is niet wie ik ben als persoon. Wie ik ben als mens - en dat geldt voor iedereen - wie ik ben ik ben als mens en ik ga het zeggen zoals ik het dacht, wie ik ben als mens, is ne goeie gast.
We zijn allemaal goeie mensen en dat vergeten we, omdat we gefrustreerd worden met de keuzes die we maken en de uitkomsten die we krijgen. En dan vergeten we soms, uiteindelijk, we zijn allemaal echt goeie mensen. Die geboren zijn met goeie intenties. En we maken keuzes en we stellen acties en dan verliezen we het pad een beetje soms en dan vergeten we om daar naar terug te komen van, hé maar ik ben een goed mens. En misschien hou ik niet van het scenario dat ik nu heb gecreëerd, maar ...

 

Maar je kan er ook iets terug aan veranderen door andere keuzes te maken?

 

Exact, exact,... Het kan ook anders.

 

Mensen die jouw boek willen lezen, dat is gewoon in de boekhandel te verkrijgen?

 

Ja, ja. En op www.altijdnu.be kan je het eerste hoofdstuk gratis lezen.

 

Ok, gaan we allemaal doen.

 

Fantastisch.

 

Jeroen, dankjewel voor je komst naar de studio. En u beste kijker, bedankt voor het kijken en alweer tot volgende week.

Nieuwsbrief


Ontdek de nieuwsbrief